Czytaj więcej: Ksiądz Maciej Smoleński (1832 – 1899) – z Mazowsza do DomosławicW bieżącym roku parafia w Domosławicach obchodzi dwieście dwudziestą rocznicę powstania.
Jej pełna metryka jest zdecydowanie starsza, gdyż kontynuuje tradycję parafii melsztyńskiej. Przy tej okazji wspominane są fakty z historii parafii oraz ludzie z nią związani. Dotyczy to równiej jej proboszczów. Wśród nazwisk najczęściej wymienianych znajduje się nazwisko księdza Macieja Smoleńskiego, znanego każdemu autora monografii zamku melsztyńskiego wraz z dodatkiem o Domosławicach. I właściwie na tym powszechna wiedza o ks. Smoleńskim się kończy. Na końcu wspomnianej książki, jej autor napisał, że przybył do Domosławic dnia 7 czerwca 1876 r., a siebie określił jako „płoczanin” (pis. org.). Zwróciło to moją uwagę czy na pewno chodzi o Płock na Mazowszu i jakie były losy księdza Macieja Smoleńskiego, skoro znalazł się w naddunajeckiej parafii. Okazało się, że ks. Smoleński to niezwykle ciekawa postać o bogatej historii, a jego najmłodszy brat Władysław, to znany polski historyk z przełomu XIX i XX w.

Czytaj więcej: Ksiądz Michał 10 lat temu, na jubileusz 50 – lecia kapłaństwa księdza Michała Kapturkiewicza, nakładem Zespołu Szkół w Domosławicach ukazała się książeczka pod tytułem „Pasterz”. Materiały do wydania zebrał Józef Łojek, okładkę zaprojektował i wstępem opatrzył sam mistrz Ryszard Ostrowski. Oprócz ciekawych informacji i unikatowych zdjęć ze zbiorów Jubilata w większości pochodzących, są zamieszczone w tym wydaniu pod hasłem „Wspomnienia” opinie na temat ks. Michała Kapturkiewicza zebrane od księży i parafian. Wszystkie te wspomnienia piękne i pouczające.

Czytaj więcej: Ksiądz Michał Jakże inaczej zatytułować notkę poświęconą kapłanowi, który rozpoczął właśnie 61 rok posługi kapłańskiej, z czego pół wieku służy Bogu i wiernym w Domosławicach. Ksiądz prałat Michał Kapturkiewicz urodził się w Jasnej – Podłopieniu (dziś miejscowość nazywa się Podłopień) w gminie Tymbark, w przedwojennej rodzinie kolejarskiej 29 września 1932 roku jako syn Jana i Eleonory z domu Bednarz. Być kolejarzem, czy mieć w rodzinie kolejarza przed wojną to oznaczało przynależnośc do lokalnej elity; szacunek, poważanie w sąsiedztwie no i dobra, kolejarska pensja.

Czytaj więcej: 102 lata później w Domosławicach Kiedy się zabierałem do tego, aby zarekomendować czytelnikom pięknie wykonane wznowienie książki „Matka Boża Domosławicka. Królowa Doliny Dunajca” napisanej i po raz pierwszy wydanej staraniem autora Józefa Łojka w 1993 roku miałem nieco inne przemyślenia co do treści artykułu. W tym czasie doszło do zdarzenia w Domosławicach, które kazało mi nieco inaczej spojrzeć na plan mojego przypominania o Jubileuszu Domosławickiego Sanktuarium.

Czytaj więcej: Melsztyn – Domosławice; ciągłość parafii i życia religijnego (cd. 3)Zajmijmy się samym wizerunkiem Madonny. Legenda wskazuje konkretnego twórcę obrazu, a także wymienia jego wcześniejsze dzieło – obraz Madonny Matki Bożej Pocieszenia z Borka Wielkopolskiego. Obraz taki rzeczywiście istnieje. Jest dziełem nieznanego artysty, namalowany na cyprysowej desce, na której najczęściej tworzono ikony. Pochodzi on z XVI wieku, a w XVII wieku odnowiono go. Twórca należał do kręgu malarzy cechowych szkoły wielkopolskiej. Być może ten sam artysta, zwany mistrzem Mikołajem, przemalował Ikonę Domosławicką. Mocno przyciemnił tło oraz twarze Postaci na wzór obrazu częstochowskiego jak zalecały postanowienia wspomnianego Synodu, skrócił u dołu płaszcz Madonny (maforion) domalowując pień i dwie cegły (symbol zamku). Ukrył też charakterystyczną dla ikony tychwińskiej widoczną podeszwę sandałka na prawej nóżce Dzieciatka. Powstały obraz zyskał w ten sposób nową legitymację.

Czytaj więcej: Melsztyn – Domosławice; ciągłość parafii i życia religijnego (cd. 2)Kościół parafialny w Melsztynie był w pewien sposób połączony z kaplicą zamkową poprzez osobę duchownego (w XVIII wieku zamek nie posiadał kapelana) oraz niektóre, szczególnie cenne paramenty liturgiczne - jak monstrancja srebrna, pozłacana – w które zresztą kościół był doskonale wyposażony, jak o tym mówi wspomniany inwentarz z 1618 roku. Stary XIV wieczny budynek kościoła w końcu XVII wieku wymagał generalnego remontu, którym Tarłowie, jak się wydaje, nie byli specjalnie zainteresowani lub nie mieli potrzebnych na ten cel funduszy. Jako fundatorzy i kolatorzy kościoła i klasztoru franciszkańskiego w Zakliczynie, a także kolatorzy świątyni parafialnej pw. św. Idziego opata, łożyli spore sumy na podniesienie obu budowli ze zniszczeń dokonanych tu przez Szwedów w 1656 roku.

Czytaj więcej: Domosławickie jubileusze z votum Jubileusz 220-lecia parafii i 60-lecia kapłaństwa księdza prałata Michała Kapturkiewicza wspólnota domosławicka z proboszczem Markierm Kądziołką, świętowała w odpust ku czci Matki Bożej 2 lipca. Szczególna uroczysta oprawa sumy odpustowej zgromadziła liczne grono kapłanów parafian i gości. Liturgii przewodniczył biskup Stanisław Salaterski, który poświęcił w czasie Mszy świętej ołtarz polowy, jeden z wielu symboli licznych prac materialnych, które zostały tu przeprowadzone w ostatnich sześciu latach, a nowy ołtarz został ofiarowany jako jubileuszowe votum. Ksiądz prałat Michał Kapturkiewicz obchodzi w tym roku 60 – lecie kapłaństwa i 50 – lecie posługi kapłańskiej w Domosławicach gdzie przez 33 lata był proboszczem.

Czytaj więcej: Melsztyn – Domosławice; ciągłość parafii i życia religijnego 2 lipca 2016 roku miała miejsce kulminacja obchodów jubileuszowych 220 – lecia parafii p.w. Nawiedzenia NMP w Domosławicach oraz 60 – lecia kapłaństwa ks. prałata Michała Kapturkiewicza. - Jubileusz to nie jednodniowe świętowanie, ale to szczególny, cały rok dla wspólnoty – mówił dzień po parafialnym odpuście ks. proboszcz Marek Kądziołka. Jubileuszowe, uroczyste obchody w Domosławicach rozpoczęły się 3 maja Zakliczyńską Majówką Historyczną, podczas której mgr Ewa Jednorowska – sekretarz Stowarzyszenia „Klucz” przy Zakliczyńskim Centrum Kultury wygłosiła swój autorski wykład pod tytułem „Melsztyn – Domosławice; ciągłość parafii i życia religijnego.”

 

Kilka słów o niektórych Proboszczach Domosławic

Czytaj więcej: 220 lat istnienia Kościoła Królowej doliny Dunajca w  Domosławicach - cześć 3Jednym z pierwszych proboszczów zapisanych złotymi zgłoskami był ks. Jan Pawlik. Najpierw proboszcz Pawlik odnowił i dosłownie ozłocił ikonę Matki Bożej Domosławickiej, potem odnowił i przyozdobił kościółek, założył cmentarz parafialny, uregulował sprawy parafialnych gruntów i pobudował plebanie oraz budynki gospodarcze, pobudował szpital dla ubogich . Jego staraniem w Domosławicach założono szkołę trywialną. Na dwa lata przed śmiercią z zewnętrznej strony kościoła od ołtarza wybudował Ogrójec (na zdjęciu z lewej) przy którym spoczęły jego doczesne szczątki. Ks. Jan Pawlik przez pewien czas łączył obowiązki proboszcza i dziekana dekanatu czchowskiego.

Czytaj więcej: 220 lat istnienia Kościoła Królowej doliny Dunajca w  Domosławicach - część 2

Kościół w Domosławicach

Kościół i parafia zostały erygowane przez biskupa Grzegorza Zieglera pod wezwaniem Nawiedzenia Matki Bożej. Kościół w Domosławicach, poświęcony 2 czerwca 1796 roku, powstał z fundacji hrabiego Antoniego Lanckorońskiego, który zezwolił na częściową rozbiórkę murów zniszczonego zamku melsztyńskiego i użycie kamienia i cegły jako materiału budowlanego.

Partner zakliczyninfo

Archiwum


© Oficjalny Portal Internetowy Zakliczyńskiego Centrum Kultury w Zakliczynie. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Wykonanie: M. Papuga. Regulamin witryny www.zakliczyninfo.pl